کانون‌های وکلا در غربت و نامهربانی‌ها

اگر قرار بود مقرره‌ایی  وضع شود که بتواند «استقلال وکیل و نهاد وکالت» را از بن برکند چه خصوصیات  و موادی داشت که در ابداعات این آیین نامه نیامده است ؟؟؟!! هرچه تتبع عالمانه‌تر شود، این نتیجه عاید و واضح می‌گردد که در این آیین نامه مواد ابداعی واضعین، که مورد پیشنهاد کانون‌ها نبوده، استقلال نهاد وکالت را کلا مخدوش و بعضا تضعیف نموده است.

بیانیه سی و هشتمین جلسه فوق العاده هیات عمومی اتحادیه کانون‌های وکلای دادگستری ایران مورخ جمعه ۱۴۰۰/۰۴/۱۱

سوابق مکاتبات اتحادیه و کانون‌های وکلای دادگستری ایران با معاونت محترم حقوقی و امور مجلس قوه قضائیه پیرامون متن اصلاحی آیین نامه اجرایی لایحه قانونی استقلال کانون وکلای دادگستری مصوب سال ۱۳۳۴ 

اگر کانون وکلا و وکیل استقلال لازم را نداشته‌باشد، آن جور که شایسته است نمی‌توانند عمل کنند

نگاه ما به وکالت کسب و کار نیست؛ نگاه قضائی است و ماهیت آن قضائی است

نهاد وکالت و قضاوت میبایست تعامل در جهت تعالی عدالت داشته باشند

ساده‌انگاری است اگر کسی فکر کند با تقویت یکی از دو نهاد قضاوت و وکالت، و تضعیف دیگری عدالت مستقر می شود

امروزه مهمترین چالش ها و خطرات متوجه این دو نهاد قضاوت و وکالت ، در طرح‌هایی تبلور یافته است که در مجلس محترم و توسط برخی نمایندگان غیر حقوقدان مطرح گردیده است که هشدار بزرگی است برای دستگاه عدالت چه در حوزه قضاوت و چه در حوزه وکالت.

عدالت قضائی رکن اساسی ایجاد عدالت اجتماعی است

ایجاد نهاد موازی خلاف عدالت است؛ عدالت اقتضا دارد نهاد وکالت تقویت گردد نه اینکه نهاد موازی ایجاد شود

مصداق بارز و جلوه‌ی عدالت در مجلس است. اگر خروجی لوایح و آرا قضائی بر اساس عدالت باشد، جامعه به سمت رشد و شکوفایی و تعالی حرکت می‌کند.