به گزارش روابط عمومی اتحادیه سراسری کانونهای وکلای دادگستری ایران به نقل از کانون وکلای دادگستری مرکز، دکتر رضا وطن‌خواه، رئیس کانون وکلای البرز در چهارمین کنگره بین المللی حقوق کودک در دانشگاه بین المللی مفید قم گفت: مدرسه در حقوق بین الملل، صرفاً یک ساختمان نیست، بلکه پناهگاهی امن برای کودکان و تضمین کننده حق بنیادین آموزش است. حقوق بین الملل باید نشان دهد که کودکان، کلاس های درس و آینده یک جامعه در برابر قدرت های نظامی بی پناه نیستند.
دکتر وطن خواه که یکی از اعضای اصلی هیأت مدیره انجمن علمی حقوق کودک و از اساتید این حوزه است، تصریح کرد: بر اساس کنوانسیون‌های چهارگانه ژنو (۱۹۴۹) و پروتکل‌های الحاقی، اماکن آموزشی و مدارس تا زمانی که برای مقاصد نظامی مورد استفاده قرار نگیرند، اهداف غیرنظامی محسوب شده و از مصونیت و حمایت ویژه برخوردارند و صرف وابستگی سازمانی یک مرکز به نهادهای نظامی نیز نمی‌تواند موجب سلب مسئولیت و مشروعیت‌بخشی به حمله شود.
وی با اشاره به سه اصل بنیادین و الزام‌آور در حقوق مخاصمات مسلحانه شامل «اصل تفکیک»، «اصل تناسب» و «اصل احتیاط»، خاطرنشان کرد: طراحان و فرماندهان نظامی مکلفند پیش از هرگونه اقدام، از ماهیت نظامی هدف اطمینان حاصل کرده و تمامی اقدامات احتیاطی را برای به حداقل رساندن آسیب به غیرنظامیان به کار گیرند؛ اصول اساسی که در حمله ناجوانمردانه به مدرسه میناب به طور کامل نقض شده است.
رئیس کانون وکلای البرز تصریح کرد: قوانین بین الملل صرفاً روی کاغذ قدرتمند هستند و در عمل هیچ حرفی برای گفتن ندارند و با وجود این که کنوانسیون های متعددی در راستای حمایت از کودکان در زمان جنگ داریم اما پس از حمله ددمنشانه به مدرسه میناب، مجامع بین المللی با بی تفاوتی کامل به این موضوع انسانی و حقوق بشری، سکوت کرده اند. قوانین بین الملل هم متأسفانه کاغذ پاره ای بیش نبوده اند.
دکتر وطن خواه با استناد به ماده ۸ اساسنامه رم، حمله عمدی به مدارس و اهداف غیرنظامی را مصداق بارز جنایت جنگی برشمرد و افزود: اگرچه موانعی همچون عدم عضویت برخی کشورها در دیوان بین‌المللی کیفری مطرح است، اما این امر مانع پی گیری حقوقی نخواهد بود؛ کنوانسیون حقوق کودک و پروتکل الحاقی آن نیز حمله به مدارس را از مصادیق نقض‌های فاحش حقوق کودکان می‌دانند.
وی به عنوان یکی از سخنرانان اصلی این کنگره، در بخش پایانی سخنان خود گفت: افکار عمومی، نهادهای مدنی، سازمان‌های بین‌المللی و رسانه های سمعی و بصری همگی در شکل‌گیری واکنش جهانی علیه این جنایت جنگی نقش دارند و مسلماً راه های دادخواهی متعددی در راستای محکومیت آمریکا در خصوص جنایت جنگی حمله موشکی به مدرسه شجره طیبه میناب وجود دارد که از آن جمله می توان به طرح موضوع در شورای حقوق بشر سازمان ملل؛ درخواست تحقیقات مستقل بین المللی، استفاده از نقش بسیار مهم گزارشگران ویژه سازمان ملل، یونسکو و نهادهای حقوق بشری و مهم تر از همه این ها، پیگیری موضوع در دیوان بین‌المللی است.
